Heimwee naar Thailand? Zo probeer ik er vanaf te komen!

  • Heimwee naar Thailand? Zo probeer ik er vanaf te komen!
  • Heimwee naar Thailand? Zo probeer ik er vanaf te komen!
  • Heimwee naar Thailand? Zo probeer ik er vanaf te komen!
  • Heimwee naar Thailand? Zo probeer ik er vanaf te komen!
  • Heimwee naar Thailand? Zo probeer ik er vanaf te komen!

De jetlag nog niet te boven, of ik heb al heimwee naar Thailand. De mooie plekken, avonturen en de leuke mensen die ik ontmoet heb: ik mis het allemaal. Ik probeer het wat dragelijker te maken door te denken aan deze minder leuke ervaringen.

Suïcidaal oversteken

Hier noemen we het oversteken, in het Thaise stadje Chiang Mai noem ik het een zelfmoordpoging. Wanneer de zwerm racende auto’s, tuk-tuks, busjes en scooters mij een poging ziet doen om over te steken, lijkt het alsof ze het gaspedaal extra hard indrukken. Hier leer ik om mezelf voor het verkeer ‘te gooien’, alsof ik levensmoe ben. Kennelijk is dat de enige manier om het verkeer af te schrikken om op de rem te gaan. Als er al een planning is en deze loopt in de soep door tijd tekort, kan ik het oversteekprobleem de schuld geven.

Kakkerlakken
Do I need to say more? Dit welvarende volk lijkt ieder jaar meer uit te buiken en de grote exemplaren vliegen om je oren. Bijna letterlijk. Ze weten zich door elke kier (die ik dicht!) te wringen om je alsnog te verrassen met hun aanwezigheid.
“Don’t look at the ground”, is het advies van anderen wanneer ik alle kanten op spring om die krengen op straat te ontwijken. Sorry, maar ik hoef geen familie onder mijn slippers als ik erop trap. Dat mensen ze eten snap ik ook niet. Nooit gehoord van alle eitjes die een kakkerlak bij zich draagt? Heb je gewoon familie kakkerlak ik je lijf. Lekker!

WC-perikelen
Feit is dat de meeste toiletten smerig zijn. Als ik moet, dan moet ik, al ren ik wel eens een wc uit door de ranzigheid of een (daar is hij weer) kakkerlak die me bijna aanvliegt.
Wat wel echt een uitvinding is in Thailand, is de ‘bum gun’: een soort kontspray/douchekop die je op je billen richt om je strontrestjes weg te spoelen. Eigenlijk best hygiënisch (afhankelijk van hoe anderen dit ding hanteren!). Meestal zijn ze wat oud en komen er flauwe straaltjes uit. Tot het bezoek waarin ik het ding uit zijn houder pak en voor ik gericht wil ‘spuiten’, me er een lading water uit komt… All over the place! Zit ik dan met mijn goede gedrag, op het toilet, gezicht druipend van het water en een plakkend lijf. Dat gebeurt bij mij natuurlijk ook niet één keer.

Seks in een dorm
Wanneer ik niet diegene ben die wat lichamelijke plezier beleeft en ik mijn bed opzoek om daadwerkelijk te slapen, ben ik niet gediend van een krikkend stelletje in mijn dorm. Waarom kies je een dorm met 12 bedden uit om daar je seksuele lust te botvieren? Een beetje pervers is het wel en zo niet romantisch. Het bed maakt trouwens meer geluid dan het stelletje zelf. Dat zegt ook wel wat, niet iets om jaloers op te zijn. Althans, dat is wat ik mezelf voor houd (hallo, ik heb ook gevoelens).
Daar lig ik dan, proberen niets te visualiseren terwijl de beelden al oppoppen.

Ziek zijn
Het komt nooit uit, maar tijdens het reizen is ziek worden zo niet tof. Als je je rot voelt wil je in je eigen omgeving zijn, in je bed met de wc heel vlakbij. Met het backpacken is comfort vaak ook nog ver te zoeken.
Zo beland ik in een meditatie retraite in de bergen tussen Chiang Mai en Pai (het noorden van Thailand). Om 6.15 uur zitten we klaar voor de eerste ochtendmeditatie. Op het moment dat de monnik, onze leraar, het seintje geeft dat we onze ogen mogen sluiten voor het komende uur, voel ik me ontzettend ziek worden. Flauwval-, overgeef- en ander soort neigingen. Daar zit je dan met je benen in kleermakerszit, in absolute stilte. Ik wil hard om hulp roepen en ben in paniek, maar ik durf gewoonweg de vrede niet verstoren en ik weet nog niks over de gedragsregels die de monnik hanteert. Dat uur duurt eeuwig. Ik kan geen meditatie meer zien en ziek uit op mijn matras, zo dik als een gemiddeld vloerkleed.

Vliegen
Vliegen is wat mij betreft de slimste manier van reizen. Het bespaart je tijd en kost soms net zoveel geld als een slopende busreis, mits je op tijd boekt. Daarom besluit ik om uitsluitend vluchten te pakken. Ik kan je vertellen dat totaal vijf vluchten in één vakantie een uitdaging is als je vliegangst hebt en je bij elke binnenlandse vlucht de indruk krijgt dat je een noodlanding maakt. Lion Air voorziet de passagiers met opstijgen en landen van een mooi muzikaal achtergrondje die me doet herinneren aan het orkest bij het zinken van de Titanic. Tof!
Bij één van mijn vluchten bestaat de kans dat ik mijn laatste bus connectie daar mis naar mijn volgende bestemming. Ik kies daarom voor een pakket om voorrang te krijgen bij het boarden, het verlaten van het vliegtuig en het krijgen van mijn ruimbagage. Het gaat mij uiteraard om het laatste. Het voelt toch wat ongemakkelijk dat iedereen pas na mij mag boarden. Na de landing word ik wederom opgehaald door een stewardess, duwt ze iedereen opzij, om mij als eerste het vliegtuig uit te krijgen. Je kunt het zien als een V.I.P.-behandeling maar ik voel me meer een gedetineerde. En mijn koffer? Die laat laaang op zich wachten!

Traumatiserende scooterritjes
Als je zelf nooit scooter hebt gereden, is het niet bepaald een aanrader om dit in Thailand wel te doen. Al die hinkende mensen gezien met enge wonden? Dat dus. Ik spring daarom veel liever bij iemand achterop. Bij zo’n doorgewinterde scooterrijder die zo van het zelfvertrouwen blaakt, dat ik in Chiang Mai bijna van de scooter afwaai door de snelheid waarbij we werkelijk waar elk vervoersmiddel inhalen. Behalve die van de politie die ons aanhoud en ik hem in het niet te volgen gesprek alleen hoor zeggen: “Put me in jail”. Nu weet ik niet of ik op die plek veiliger zou zitten, maar het is toch fijn dat we onze weg mogen vervolgen na wat corrupte geldaftroggeling. Het gaspedaal bereikt deze dag veel bochten, bergen, zweethanden en hartkloppingen.
Dan is er nog op het eiland Koh Phangan die betrouwbaar ogende reiziger waar ik veilig achterop mag springen. Bij het gas geven wordt mijn voet bijna geplet als deze geschuurd wordt langs de scooter ernaast, maar mijn vertrouwen (en voet) schraap ik vervolgens weer bij elkaar en ben ik zelfs bereid om een tweede keer achterop te zitten. Deze keer met zijn drieën op één scooter: gesandwiched! Rijdend over zeer stijle, on-geasfalteerde wegen met scherpe bochten en putten. Al gillend, lachend en wat scheldend naar elkaar probeer ik niet van het ding af te vallen terwijl ik het gevaar op me af zie komen. Heel veilig dus om niet zelf te rijden, aanrader!

Afscheid nemen
Het is niet alleen een nieuw werelddeel dat je ontdekt, maar de mensen met wie je dat doet, die je gaandeweg ontmoet. Dit maakt de sfeer van het reizen compleet. Met sommigen trek je dagen, soms weken op, met anderen een dag en sommigen maar een uur. Zij maken onderdeel uit van je reis en alleen zij weten het gevoel die je erbij hebt, te plaatsen. Je deelt met hen je ervaring; zij zíjn je ervaring en vormen je herinneringen aan het reizen. Eén ding staat vast: je moet afscheid van ze nemen. En dat is kut. Met een ander woord is dat niet uit te drukken. Kut. Leuk geblaat dat je in de reiswereld niet echt afscheid neemt maar zegt: “See you later”, maar op dat moment neem je afscheid en je weet nooit of- en wanneer je iemand weer terug ziet. Soms is het maar goed ook dat een ontmoeting zich beperkt tot een uur. Verliefd worden wil je namelijk niet op reis; been there, done that. Het moeilijkste wat er is: afscheid nemen van mooie plaatsen en mensen die een stukje van je hart gestolen hebben.

Of deze minder leuke dingen helpen tegen heimwee? Tuurlijk niet, achteraf kan je erom lachen en het helpt wel om weer even in Thailand te zijn 😉

Leave a Comment

  • Linda | travellersoftheworld
    17 april 2017

    Wat een ontzettend leuk artikel! ik heb ook enorme heimwee naar het reizen (een beetje ook naar Thailand, ook al ben ik daar maar kort geweest). Ik wil zo graag terug, maar ja, mijn studie gaat nu echt even voor (afstuderen). Deze gedachten helpen wel een beetje :p

    Reply
    • Mirjam
      17 april 2017 Linda | travellersoftheworld

      Bedankt voor je leuke reactie! Ja, Thailand voelt een beetje als thuiskomen hè! Succes met afstuderen, kan je daarna misschien leuke plannen maken 🙂

      Reply
  • Joos
    29 maart 2017

    Leuke en treffende column weer, met veel plezier en een lach en een traan gelezen. Ik kon wel janken!

    Reply
    • Mirjam
      29 maart 2017 Joos

      Thanks Joos!:-)
      Laat het janken maar aan mij over! Leuk dat je het gelezen hebt en het je zo diep in het hart heeft geraakt haha

      Reply
  • Nathalie van Esschoten
    28 maart 2017

    Je hebt het weer heel leuk geschreven Mir en ben blij dat je deze reis hebt kunnen maken en de herinnering met ons hebt willen delen! En wat rot voor je dat je ziek bent geweest en het lijkt me inderdaad geen pretje om intussen bij de Monniken te moeten mediteren haha… Fijn dat je nieuwe mensen hebt leren kennen en hopelijk ben je een beetje ontspannen teruggekomen en heb je mooie herinneringen om op terug te kijken 🙂 Je bent een kanjer dat je deze reis weer alleen hebt durven maken en doe het je niet na! 😉 Liefs van je nicht

    Reply
    • Mirjam
      28 maart 2017 Nathalie van Esschoten

      Dankjewel Nathalie! Mooie herinneringen heb ik zeker, altijd weer huilend naar huis 🙂
      Xx

      Reply
  • Elma
    27 maart 2017

    Enne trouwens heb je het allemaal heel leuk beschreven. ????Vond het heel leuk om te lezen.

    Reply
    • Mirjam
      27 maart 2017 Elma

      Bedankt voor je reacties en leuk dat je het gelezen hebt! Ik heb echt een hele fijne tijd gehad, veel meegemaakt weer en deze vakantie had ik nodig ?. Alleen reizen, even los van verplichtingen en dichter tot jezelf komen. Vrijheid! Dit gevoel probeer ik vast te houden :-).

      Reply
  • Elma
    27 maart 2017

    Hoi, Mirjam,
    Ik vond het heel leuk om de mooie foto’s te zien en wat een mooi land lijkt het me zeg! Heb er een beetje een indruk van gekregen. Zo te zien heb je ervan genoten en hopelijk heb je je een beetje op kunnen laden .
    Hoop ook dat het weer een beetje beter met je gaat en dat deze reis er een beetje mee bij heeft kunnen dragen.

    Lieve groetjes van Elma?

    Reply
  • Renee
    26 maart 2017

    Onwijs leuk stukje! Heb gelachen?

    Reply
    • Mirjam
      26 maart 2017 Renee

      Thanks :-). Enneh: flashbacks? Haha

      Reply
  • Alexandra
    26 maart 2017

    Heel leuk beschreven Mir! Haha kontspray…hoe verzinnen ze het ?. Heb lekker gelachen tijdens het lezen!

    Reply
    • Mirjam
      26 maart 2017 Alexandra

      Dank je Aal! Die kontspray is ideaal (als je hem goed gebruikt dus haha)

      Reply
Spring naar werkbalk