Maak van je huis een plek waar je ziel kan wonen

  • Maak van je huis een plek waar je ziel kan wonen

Het is bijna lente, een mooi moment om huis en hoofd te ruimen. Wie weet helpt deze blog je op weg!
Ik woonde een workshop ‘Huis & Ziel’ bij, over het toepassen van de Chinese leer ‘Feng Shui’ in je huis. De enige, alleszeggende notitie die ik hier maakte was: ‘Maak van je huis een plek waar je ziel kan wonen’. Lees verder voor mijn bevindingen en hersenspinsels over dit onderwerp.

De sfeer maakt het huis
Het is maar een huis, het zijn maar spullen en ik als anti-materialist (nou ja, op wat impulsieve koopbuien na, getriggerd door emoties, niks aan te doen dus 😛 ) ) vind al snel dat de aanwezigheid van mensen (en dieren!) de sfeer in een huis maken en niet de spullen. Maar laten we wel wezen: hoe je met je huis om gaat zegt ook iets over jou als persoon. Niet alleen hoe schoon je je huis houd, maar ook hoe je deze inricht en met welke spullen.
Onze eigen inrichting is al sfeerbepalend. De spullen erin zeggen iets over een stukje verleden, jouw interesses en gevoelsleven. Een simpel, klein boeddha beeldje kan voor de één van grotere emotionele waarde zijn dan voor de ander een gouden ring. Iets wat ik vooral met foto’s heb. Het liefst leg ik alle herinneringen vast, je zult ze maar vergeten! Een mooie bos bloemen, kaarsjes en de geur van wierook maken voor mij de sfeer extra compleet. Maar dan praat je over de materiele dingen die je een goed gevoel geven en van toegevoegde waarde zijn in je huis.

Rommel in je huis, is rommel in je hoofd
Kom ik in een ruimte met heel veel spullen, dan word ik kriegel van alle prikkels. Voor mij geldt dan ook: rommel in je huis, is rommel in je hoofd. De bekende tv-serie ‘Mijn leven in Puin’ is hier een goed voorbeeld van. Nu heb ik een toerenteller in mijn hoofd die die van de wasmachine overtreft, wat maakt dat ik daarom mijn huis zo veel mogelijk voor prularia wil behoeden omdat mijn hoofd het anders echt niet trekt. Mijn redelijk opgeruimde huis (zolang je niet de kasten bij me opentrekt!) zal me dan ook nooit een geheel opgeruimd hoofd geven maar behoed me voor teveel toeren.

Je spullen zijn je spiegel
Sommige mensen kunnen geen afscheid nemen van spullen omdat die emotionele waarde hebben. De vraag is dan: welke waarde? Is het die vaas van een overleden dierbare wat je wilt koesteren, de badjas van je ex die je maar niet weg kan doen in de hoop dat hij bij je terugkomt? Of dat lelijke kreng wat je van iemand met de beste bedoelingen voor je verjaardag gehad hebt en het “niet kan maken om weg te gooien”? Dit laatste was ook een onderwerp van gesprek op de workshop, want eigenlijk zegt alles wat in je huis staat over wie jij bent. Spullen zijn dus een spiegel van jou: jouw karakter, interesses, levenswijze en de keuzes die je juist wel of niet maakt. Als je dus iets aan je huis wilt veranderen, dan wil je indirect iets aan jezelf veranderen.

Thuis is waar je hart ligt
Maar wat nou als je huis niet de plek is waar je diep van binnen wilt zijn?
“Dan kies je daarvoor, dus wat weerhoud je dat je nog in dat huis zit?”, was de vrij logische reactie op mijn vraag. We maken allemaal zelf de keuze om ergens te blijven, al voelen we ons er niet gelukkig. Iedereen kent wel zo iemand in zijn omgeving. En ook ik kies er nog steeds voor om in dit huis, waar ik overigens heel prettig en dus heel ‘yin yang’ woon, te blijven zitten.
Mijn ‘thuis’ ligt buiten dit flatje in Rotterdam-Zuid; buiten de grenzen van deze grote stad en dit kleine landje. Mijn huis is wat ik bij me draag. “Maak van je huis een plek waar je ziel kan wonen”, is min of meer letterlijk van toepassing in mijn geval. De wijde wereld in, allemaal ervaringen in je hart -je huis- meenemen. Mijn flatje opgeven en de spullen? Die zullen me een worst wezen. De herinneringen die ik er gemaakt heb zullen me laten slikken bij het dichttrekken van de deur, maar ook die kan je in je hart meenemen en hebben gemaakt dat ik sta waar ik nu sta en de stappen zet die ik nu zet. Voor mij is ‘thuis’ geen materiële kwestie, maar een gevoel.

Angst om los te laten en voor het onbekende
Wat veel mensen ervan weerhoud om afstand te doen van bepaalde spullen, is angst om iets of iemand los te laten. Vaak een herinnering, bang dat deze vervaagd als je niks tastbaars hebt die dit oproept. Ik denk dat het er vooral om gaat wát je los zou moeten laten en dus weggooien, om goed in het leven te staan en vooruit te kunnen. Sommige spullen (herinneringen) weerhouden je daar misschien van, waardoor je in het verleden blijft hangen. Wat er moet omgaan in diegenen die niet eens hun bed in kunnen vanwege de gigantische verzamelwoede, lijkt me heftig. Daar moeten heel veel diepgewortelde emoties zitten waar iets mee moet.

Diezelfde angst voor het loslaten heerst denk ik ook bij het willen veranderen van je woonlocatie. Al die herinneringen ‘laat je achter’ in dát vertrouwde huis, niet te spreken over de mensen die je om je heen verzameld hebt. Op naar het onbekende; angst voor het onbekende. Toch is er geen afstand te groot tussen dierbaren als je elkaar écht wil zien. Laten we wel wezen, soms is een korte afstand zelfs niet genoeg om elkaar met regelmaat te zien. Het is maar net hoe je in een bepaalde vriendschap of relatie staat, hoeveel waarde je er aan hecht en wat je er wederzijds voor over hebt.

Vertrouwen in- en werken aan jezelf
Het vertrouwen in jezelf om iets nieuws aan te gaan, of het nou gaat om een opgeruimd huis, een huis in een andere wijk of een leven ‘on the road’, moet groot genoeg zijn om dié stap te maken.
Nu heb ik geleerd dat geen enkele stap die je maakt verkeerd is en je alleen maar leert, ontwikkelt en hier sterker van wordt.
Tja, en daar zit ik dan, in mijn flatje met mijn twee katten die de reden zijn dat ik hier nog zit. En nee, geen slecht excuus maar een weloverwogen, voor mij vanzelfsprekende keuze. Al mijn bezittingen zou ik zonder al teveel moeite weg kunnen doen, maar niet mijn maatjes. Dat is mijn spiegel: liefde voor dieren. Hoe zou ik graag een stem voor dieren willen zijn en tegelijkertijd mijn katten in de steek laten?
In de tussentijd werk ik hard aan mezelf om een goede plek te creëren waar mijn ziel kan wonen. Wellicht moet het zo zijn en kan ik stap voor stap toewerken naar dat waar ik van droom, vanuit de mogelijkheden die ik nu heb. Iets wat ik een ieder ander ook gun.

Het is makkelijk én zo herkenbaar om in zak en as te gaan zitten, omdat je denkt dat je iets toch niet voor elkaar krijgt. Denk je dat je nooit zal aarden in dit huis of in de stad waar je woont? Dat je wilt verhuizen maar de realiteit dit onmogelijk maakt?
Een bekende valkuil is (ik blijf ook vallen-klimmen en weer in die kuil donderen), dat je hersens je gedachten als waar aannemen. Als je vanuit negatieve emoties blijft denken, ben je daar dus klaar mee. Het is onontkomelijk om wat zelfreflectie toe te passen: wat zijn je onmogelijkheden, omstandigheden en andere excuses die jou onbewust tegenhouden van die droom om gelukkig te leven in jouw huis of tent en welke (kleine) stappen helpen je een beetje op weg?

Thuis is niet een plaats, het is een gevoel
Het is goed om voor jezelf duidelijk te krijgen of je ergens echt niet kan aarden of dat de onrust in jezelf ligt. Grote kans dat je wat aan je huis (lees: jezelf) moet doen om je thuis te voelen in plaats hiervan weg te rennen (lees: spullen bewaren, verhuizen)? Het laatste is best lastig want probeer maar eens van jezelf weg te rennen. Ik kan je vertellen dat ik het wel eens geprobeerd heb, maar zonder succes (je blijft maar rondjes rennen, zo vermoeiend 😉 ).
Beslissingen gebaseerd op angst en verdriet, zijn niet bepaald de beste. Daarnaast kunnen deze emoties je ook verlammen, je besluiteloos maken. Ze houden je weg van hetgeen waar je naar verlangt, dus blijf je maar op je vertrouwde honk. Er zijn zoveel mensen die echt graag de wereld (buiten hun eigen grenzen) willen ontdekken maar tegen gehouden worden door angst en uiteindelijk dus door zichzelf. Maar niks doen houd je ver van je dromen en dus ver van je hart. Misschien moet je nog een beetje aan jezelf werken om van je zelf een plek te maken waar je ziel kan wonen. Weet dat waar je ook bent, je altijd aan jezelf kan werken en hoe meer je aangaat, hoe meer je jezelf sterkt. Iets wat ik mezelf elke dag vertel, want hé: “Still learning here, every single day!”

Grote dingen zijn nooit voortgekomen uit comfortzones
Positief zijn; je hart volgen, op jezelf vertrouwen en in jezelf geloven blijken toch sleutelwoorden voor succes in je leven. En dat zeg ik, al typend vanuit mijn flatje in de ‘getto’ van Rotterdam Zuid (de hele wijk kan wel wat feng shui gebruiken), smachtend naar de backpackreis die ik binnenkort met mezelf mag maken, in de hoop om steeds weer een beetje meer thuis te komen. Wat bagage loslaten en nieuwe mee terug nemen.

Leave a Comment

  • joost berndsen
    12 februari 2017

    Bijna lente? Het is een poolkoude hier!!!!!!!!!!! Optimist <3 xxxx

    Reply
    • Mirjam
      12 februari 2017 joost berndsen

      Lente al in mijn hoofd 🙂

      Reply
  • Jeannette Collens
    9 februari 2017

    Super goed en leuk geschreven, nicht! Thuis is inderdaad een gevoel en als je dat gevoel hebt en kunt vasthouden, dan kun je overal gelukkig zijn. En alles wat je wenst kun je waarmaken, alleen soms in een ietwat andere variant dan je voor ogen had. Maar dat geeft niet, je groeit ervan. Soms werk je er in een vingerknip naartoe en soms doe je er wat langer over. Van beiden leer je en kun je gelukkig worden. Het is net hoe je erin staat en wat je onder geluk verstaat inderdaad. Huisdieren wegdoen is onhandig als je een stem voor dieren bent, zoals je zegt. Ik zou er ook niet aan moeten denken Luna te verliezen, maar onderwijl snap ik je heel goed hoor. Het leven blijft ons triggeren en met moeilijke beslissingen opzadelen. Soms moet je met een omweg voor jezelf kiezen, om iets of iemand anders niet te benadelen. Voor alles geldt hoe ervaar je het zelf en hoe ga je ermee om. Je doet het super goed! <3
    Ik hecht ook zeker meer waarde aan een huis met liefdevolle, gezellige mensen erin en dieren maken het inderdaad helemaal af. Wat moet je met een fantastisch gevuld huis zonder mensen van wie je houdt om dit mee te delen? Soms denk dat mijn hobby's mij maken me tot wie ik ben. Zo lang ik die kan uitvoeren en mijn liefdevolle man en grappige hond om me heen heb, dan is het al snel goed. En bij hobby's hoort rommel die je je leven met je meesleept. Toch roepen sfeervolle snuisterijen een extra warm thuis-gevoel op. Vanwege mijn specifieke smaak heb ik de meeste prullaria zorgvuldig uitgekozen en meegebracht van marktjes of vakanties. Ik vind niet zo snel iets leuk en dat maakt dat ik soms moeilijk afstand kan doen van dingen. Nog niet eens zo zeer altijd vanwege een herinnering. De prikkels overweldigen me soms, maar ik kan niet leven zonder al deze 'gezelligheid' in een kalig huis. Dan voel ik me niet echt thuis. De perfecte balans vinden hierin is soms lastig. Toch kan ik dit makkelijk naast me neerleggen als ik denk aan de dingen die mij gelukkig maken. Het zijn de ervaringen en momenten. Dus ik beschouw mezelf niet als materialist. Al heb ik veel meer spullen dan nodig.. XXXX

    Reply
    • Mirjam
      10 februari 2017 Jeannette Collens

      Thanks Jeannette, mooie omschreven ook! Zo zie je maar, hoe het voor ieder persoon anders is en anders beleeft wordt :). Ik heb al genoeg prikkels aan mezelf haha X

      Reply
  • Ria van Kampen
    8 februari 2017

    Ik heb dit blog met veel plezier gelezen Mirjam! Interessant en een eye opener voor velen. Respect meid, je bent een kanjer in het onder woorden brengen en op papier zetten van je meningen en gevoelens! Ga zo door!

    Reply
    • Mirjam
      8 februari 2017 Ria van Kampen

      Bedankt ???

      Reply
    • Nathalie van Esschoten
      8 februari 2017 Ria van Kampen

      Vind ik ook! 🙂

      Reply
  • rick van Esschoten
    7 februari 2017

    Goed en inspirerend verhaal Mirjam!

    Reply
    • Mirjam
      7 februari 2017 rick van Esschoten

      Dankjewel Rick! ☺

      Reply
  • Nathalie van Esschoten
    7 februari 2017

    Ik vind het een super goed verhaal Mir!!! Het is voor iedereen herkenbaar en therapeutisch ook nog eens goed om dieper over (jezelf) na te denken 😉 Thuis komen is inderdaad meer dan een huis met muren en een dak boven je hoofd, het is een plek waar je ECHT helemaal jezelf kan zijn en het beste tot je recht komt. Waar je je hoofd leeg kan maken en je hart kan vullen met geluksmomenten. Zo’n thuis wens ik iedereen toe en ook een dosis innerlijke rust om er van te genieten. Ik wens je heel veel plezier en geluk tijdens je backpackreis en hoop dat je je thuis zal voelen op vakantie maar ook als je terug komt van je reis omdat je hopelijk een berg geestelijke bagage achter hebt gelaten in Thailand! 🙂 xxx

    Reply
    • Mirjam
      7 februari 2017 Nathalie van Esschoten

      Wat lief en mooi geschreven! Heel erg bedankt Nathalie! ❤?

      Reply
Spring naar werkbalk